Uitstap naar Amsterdam II

Ik had het al gevreesd. Vier uur later ging Sri’s wekker af. Het was Koninginnedag.

Uitstap naar Amsterdam I

Met een plakkaat “Enschede” dat Nina voor me had gemaakt (op mijn aandringen ook met een bloemetje en wat decoratie rond de letters) stond ik langs de kant van de weg net buiten het centrum van Münster. Het kostte me ongeveer vijf minuten daar weg te komen. Het bleek heel makkelijk. Een dikke, fonkelnieuwe Mercedes M-klasse stopte. Het was een vrouw, een type waarvan ik niet meteen zou verwachten dat ze me meenam, een Taise. Haar auto had een Nederlands nummerplaat maar ze sprak geen Nederlands. Een beetje Duits enkel – daar moesten we ons dan mee behelpen.

Eens wat anders: Münster

Münster is een kleine stad. Het is een studentenstad. Op die jaarlijkse toestroom van Nederlandse uitwisselingsstudenten na, zijn er weinig buitenlanders en er is in het algemeen weinig toerisme (ook geen binnenlands toerisme). Aanvankelijk wou ik Münster louter op mijn traject plaatsen omwille van het feit dat het zich op een 50-tal kilometer van de grens met Nederland bevindt, en dat ik graag die ‘invloedsfeer’ wat ontdekt had. Daarbij kwam ook mijn idee dat ik er het plaatselijk dialect, het Plattdeutsch, of Niederdeutsch te horen zou krijgen. Dat bleek evenwel niet het geval. Al snel nadat ik in de stad was aangekomen, zo zittend op een bankje vlak bij het station met een verse, hete döner kebab in de handen, kwam ik tot de vaststelling dat men ook hier slechts twee dialecten, of zeg maar accenten, spreekt, en dat is, Hochdeutsch, en Hochdeutsch vol met grammaticale fouten en een belabberd accent (Turks heet dat accent dan). Plattdeutsch wordt enkel door oudjes gesproken – dat soort mensen van vóór couchsurfing, facebook, msn en dat soort zaken. U heeft er vast al van gehoord.

Köln II

Volgende dag nam Frederik me mee op een wandeling langs zijn favoriete plekjes in de stad. Het was weer mooi weer en hij praatte gepassioneerd over zijn stad, zijn toekomstdromen en zijn roots. Zij moeder was van Lüttich (‘Luik’ in het Duits). We praatte in het Frans en Duits over cultuur en subcultuur, over grootsteden, industriële steden, steden die in de oorlog werden vernielt en erna weer werden opgebouwd, kortom over alles waarbij we Keulen als voorbeeld konden nemen. Later vonden we een skateboard op straat, we reden het verder en deden elk om beurt wat trucjes. Hij ging naar school en ik zocht Claudi op, die haar weer ergens langs de Rein had gesetteld. Ik skatete daarheen.

Köln I

Zes maand was ik nu intussen weg van huis. Zes maanden had ik nauwelijks iets in het vooruitzicht gehad afgezien van wat vage lijstjes van steden die ik wou bezoeken en steeds een profielfoto en een korte beschrijving van degene die me met mijn onderkomen zou helpen.

Heidelberg

Het weer was perfect. Het was half april maar het voelde als zomer. Aan het station van Nürnberg vond ik de Mitfahrt waarmee ik via het internet een afspraak geregeld had. De bestuurder bleek een erg interessante man te zijn die Mitfahrtgelegenheit helemaal niet voor het geld bleek te gebruiken. Ik opende de gesprekken met een wat aftastende gedachtewisseling over welke motieven geoorloofd zijn om Mitfahrgelegenheid te gebruiken – zoals verlaging van de impact op het milieu, uitwisseling van ideeën, zichzelf uitdagen in het leren kennen van nieuwe mensen, en natuurlijk ook die gunst die men daarmee aan anderen aanbiedt. Het klonk als een besluit voor de hele discussie wanneer hij me meedeelde zeven Euro te vragen voor de rit – veel minder dan ik had verwacht eigenlijk. Ach ja, onderhandeling afgesloten.

Reichsparteitagsgelände in Nürnberg

Het was zondag. Buiten straalde de zon. Ik was alleen. Ina was aan het werk en ik had de hele dag voor mezelf. Ik nam voor van mijn dag gebruik te maken om het Docu-Zentrum te bezoeken op de Reichsparteitagsgelände. Ik voelde me toch wat te groezelig in mijn kop om mijn dag productief in te richten. Wat gaan ronddwalen op de terreinen van het volksnationalisme leek me dan nog de productiefste tijdsbesteding.